Ramazanın çocukların dünyasında iz bırakmasında anlatmaktan çok yaşatmak değerli

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Bolu Müftülüğü Gençlik Koordinatörlüğü manevi danışmanı Ufuk İnan, ramazan ayının çocukların dünyasında kalıcı izler bırakabilmesinde anlatımdan çok yaşanmışlığın kıymetli olduğunu söyledi.

İnan, AA muhabirine, yetişkinler için ramazanın birçok vakit “sabır ve irade terbiyesi” olarak görüldüğünü, çocukların ise bu ayı daha çok somut tecrübeler üzerinden anlamlandırdığını belirtti.

Çocuklarda dini gelişimin, soyut kavramlardan çok somut yaşantılar üzerinden şekillendiğini anlatan İnan, “Ramazan çocuk zihninde, sofradaki kalabalık, kandillerin ışığı, sahurun huzurlu sessizliği, teravihlerin mescitteki sevincidir. Ramazanı çocuklara anlatırken ‘aç kalmak’ üzerinden değil, ‘paylaşmanın tadı’ ve ‘kolektif şuur’ üzerinden bir lisan kullanmalıyız. Din psikolojisi açısından bu periyot, çocuğun ben merkezli dünyasından biz merkezli dünyaya geçiş yaptığı, empati hissinin en doğal yollarla filizlendiği periyottur.” diye konuştu.

İnan, çocukların ibadetle bağ kurabilmesi için yaklaşımın temelini “sevdirme, dahil etme ve ödüllendirme” anlayışının oluşturması gerektiğini vurgulayarak, çocukların sürece faal iştirakinin değerine işaret etti.

“Dini pratiklerde zorlama değil, özendirme esastır”

Aile içinde çocuğun iftar hazırlığında misyon almasının aidiyet hissini güçlendirdiğini lisana getiren İnan, “Çocuk, iftar sofrasında yalnızca izleyici değil, su dağıtan yahut hurma ikram eden özne olursa o ibadeti sahiplenir. Ramazanı onlara sevdirecek şey, meskendeki o sıcak etkileşim ve çocuklara özel hazırlanan küçük sürprizlerdir.” dedi.

İnan, bu sürprizlerin çok çeşitli olabileceğinden bahsederek, şöyle devam etti:

“Tekne orucu, olağanüstü pedagojik köprüdür. Çocuk irade denetimini kendi kapasitesine nazaran tecrübeler. Burada kilit kavram muvaffakiyet duygusudur. Öğlene kadar oruç tutan çocuğun iftarını, güya tüm gün tutmuş üzere ciddiyetle kutlamak gerekir. Dini pratiklerde zorlama değil, özendirme temeldir. Çocuk, anne ve babasının oruçluyken daha hudutlu değil, daha şefkatli ve güler yüzlü olduğunu görmelidir. Orucu yalnızca mideye yönelik hareket olarak görür ve bunu gerginlik sebebine dönüştürürsek çocuk, zihninde oruçla mutsuzluk ortasında bağ kurar. Meğer ramazan, tebessümün sadaka olduğu şuuruyla yaşanmalıdır.”

Çocuğun zihninde kalan en güçlü dini deneyimin, sahurda annesinin sıcak sesiyle uyanmak ya da babasıyla gittiği teravih namazındaki huzur olduğunu belirterek, “Ramazanı çocuklara ‘iyilik yapmanın en kolay olduğu zaman’ olarak kodlayın. Bu işin mutfağı evlerimizdir.” dedi.

İnan, çocuklara küçük armağanlar vererek onları onore etmenin kıymetine dikkati çekerek, konuşmasını şöyle sürdürdü:

“?Evin bir köşesini ‘ramazan köşesi’ olarak süsleyebiliriz. Onları iftar ve sahur hazırlıklarına dahil ederek o hazzı yaşatabiliriz. Eski bir gelenek olan ‘diş kirası’nı yaşatabiliriz. İftara gelen çocuklara küçük armağanlar verebiliriz. Onları infaka alıştırabilir, askıda ekmek yahut borç defteri kapatma üzere yeterliliklere elinden tutarak götürebiliriz lakin bu biçimde çocuklarımızın hayatında ramazan izleri bırakabiliriz.”